R-Add1
Monday, February 23, 2015
Thursday, February 19, 2015
એક મુઠ્ઠીમાં હું આખ્ખું આકાશ ભરી આવી,
એક મુઠ્ઠીમાં હું આખ્ખું આકાશ ભરી આવી,
તારી આંખોમાં લે સાત દરિયા તરી આવી.
એક રેતીનંુ નગર હતું ને પગલાં ભીનાં,
ફરતે મારી છે દરિયો ને હું તરસ વિના.
હુ ખોબામાં ક્ષિતિજને લે ભરી આવી.
તારી આંખોમાં લે સાત દરિયા તરી આવી.....
એક હતો રૂમાલ અને એક હતી વીંટી,
ટાંગી દીધેલી મેં યાદો ત્યાં હતી ખીંટી,
હળવો તંે આપ્યો સાદ ને હંુ સરી આવી !
તારી આંખોમાં લે સાત દરિયા તરી આવી...
હથેળીમાં ઊગ્યા તો થયું કે તકદીર છે.
મુઠીમાં ભર્યું તો લાગ્યું કે નર્યું નીર છે..
સાત પગલાંમાં સપ્તપદી ફરી આવી !
તારી આંખોમા લે સાત દરિયા તરી આવી ...
- નિકેતા વ્યાસ
આદત જિંદગીનીસફરમાં એકાંતમાં રહેવાની,
જિંદગીનીસફરમાં એકાંતમાં રહેવાની,
આદત પડી છે અમને.
બોલ્યા વગર બરબાદ થવાની, આદત પડી છે અમને.
મળે જો સાથ નાવનો તો હલેસાં મારવાની,
આદત પડી છે અમને.
કાંઠે પહોંચી છબછબિયાં કરવાની,
આદત પડી છે અમને.
રૂઠે જો કોઇ તો હસાવવાની, આદત પડી છે અમને.
મન મૂકીને હસ્યા પછી રડવાની,
આદત પડી છે અમને.
યાદોમાં ખોવાયા પછી ફરી મળવાની,
આદત પડી છે અમને.
મંજિલોની રાહમાં છુટા પડવાની,
આદત પડી છે અમને.
{સાગર વાળા, ભાવનગર
આપી આપીને તમે પીંછુ આપો સજન!
આપી આપીને તમે પીંછુ આપો સજન!
પાંખો આપો તો અમે આવીએ...
ચાંદો નીચોવી અમે વાટકો ભર્યો ને એને
મોગરાની કળી હલાવ્યા
આટલા ઉઝરડાને શમણું ઓઢાડી અમે
ઊંબરની કોર લાગી લાવ્યાં
આપી આપીને તમે ટેકો આપો સજન!
નાતો આપો તો અમે આવીએ.........
કાગળમાં કાળઝાળ રેતી વિંઝાય અને
લેખણમાં છોડી છે લૂ
આંગળિયું ઓગળીને અટકળ થઈ જાય અમે
લખીએ તો લખીએ પણ શું ?
આપી આપીને તમે આંસુ આપો સજન!
આંખો આપો તો અમે આવીએ......
-------- વિનોદ જોશીનું
Monday, February 2, 2015
દિલમાંસતત અરમાન ઊઠતાં રહ્યાં,
ઊઠતાં રહ્યાં
દિલમાંસતત અરમાન ઊઠતાં રહ્યાં,
સમંદરમાં જાણે તૂફાન ઊઠતાં રહ્યાં.
જીવનમાં સાચા પ્રેમને પામવા,
સ્વપ્નમાં અજાણ્યાં વદન ઊઠતાં રહ્યાં.
કોણ ટકોરા મારી ગયું દિલના દ્વારે,
હૃદયમાં સેંકડો ઉમંગ ઊઠતાં રહ્યાં.
ભવસાગરમાં જીવનનાવ તો ચાલતી રહી,
શાંત જીવનમાં વેદનાના તરંગ ઊઠતાં રહ્યાં.
ભલે સાથ આપનો આજ મુજને નથી,
આપણી મુલાકાતના પ્રસંગ ઉડતાં રહ્યાં.
લાગણીના આવેશમાં તમને ખૂબ ચાહ્યાં,
બંધ આંખોની પાંપણો પર રૂદન ઊઠતાં રહ્યાં.
- ભરત ભટ્ટ, મુંબઇ
તમને આઘેથી દેખ્યાની એક મજા છે
એક મજા છે
તમનેઆઘેથી દેખ્યાની એક મજા છે,
ને સાવ નજીકથી અણદેખ્યા કરવાનીયે એક મજા છે.
સામસામે સાવ મળીએ, તોય જુએ નહીં સામું,
ને પછી પાછું વળીવળીને જોઇ લેવાનીયે મજા છે.
અમથું અમથું હસીહસીને બોલે નહીં કોઇ કાંઇ,
અમથું અમથું આંખોથી શરમાવાનું થાય.
જોતાં રહીએ એકબીજાને સવાલભર્યાં નયનોથી,
ને પછી ઘડીઘડી મૌનને ઉકેલવાનીયે એક મજા છે.
રમવા બેસીએ ચોપાટ માંડી ને તમે જીતી જાવ,
જાણીજોઇને હારી જવાનીયે એક મજા છે.
શણગાર સજી સોળે બે નયન મને ખોળે,
છાનામાનાં રૂપ એનું નિરખવાનીયે એક મજા છે.
અમથેઅમથો ઝઘડો કરતાં રહીએ સાવ અબોલે,
વિયોગ બની ગયો એવો વસમો હવે કોણ પહેલાં બોલે?
એકબીજાને આમ અબોલે આમ ઝઘડતા,
થોડું જતું કરીને મનાવી લેવાની એક મજા છે.
- કીર્તિ ધુરકા, પાલીતાણા
Subscribe to:
Posts (Atom)






