તારીયાદનું ઝરણું ફૂટ્યું,
હૈયે લીલું તરણું ઊગ્યું.
પરોઢિયે ફૂલોના ચહેરા પર,
ઝાકળ ભીનું શમણું ઊગ્યું.
દૂર ક્ષિતિજે ચૂમવા ધરતીને, નીચે આભ નીલવરણું ઝૂક્યું.
શુકન લાભ-શુભનું બારસાખે,
કુંભની ડાબે-જમણું મૂક્યું.
ટોડલે ગહેકે મોર કળાયેલ,
તારા આગમનનું પગલું ફૂટ્યું.
મારી ઉદાસી ઝળહળ ઝળહળ, જાણે અમાસે ચાંદરણું ઊગ્યું.
- તનસુખ શાહ, વાલોડ
